Laatste nieuws

Kerstcross 2017

Op Tweede Kerstdag organiseerden we traditiegetrouw weer onze Kerstcross. Veel atleten uit de regio kennen inmiddels ons mooie en uitdagende parcours. Erg leuk is dat zelfs hele families gezellig meelopen in het lange lint van lopers dat de laatste jaren start in onze cross. Met 111 deelnemer was het een heel fraai gezicht, over de […]

Joey van ‘t Verlaat Sportman van het Jaar

Op het Sportgala Nissewaard werd Joey van ‘t Verlaat uitgeroepen tot Nissewaard’s Sportman van het Jaar! Joey is al sinds heel jonge leeftijd lid van TVS90, in eerste instantie combineerde hij triathlon met wielrennen bij Jeugd PRC Delta. De laatste jaren richt hij zijn pijlen op de triathlon, maar wel op alle disciplines binnen die […]

Joey en Kim van ‘t Verlaat genomineerd als sportman en sporttalent van het jaar

Door hun mooie prestaties in 2017 zijn TVS’90 triathleten Joey en Kim van ‘t Verlaat genomineerd voor een eretitel tijdens het Sportgala Nissewaard. Joey is één van de kandidaten voor de titel Sportman van het jaar en Kim maakt kans om tot Talent van het jaar te worden uitgeroepen. De bekendmaking en uitreiking zijn op […]

Agenda

KERSTCROSS 2017, DINSDAG 26 DECEMBER

Ook dit jaar organiseren we weer de traditionele kerstcross op het sportterrein aan het Wielrenpad in Spijkenisse. PARCOURS Het parcours bestaat bijna geheel uit een zachte ondergrond en kan dus met spikes gelopen worden. AFSTANDEN Eén ronde is afhankelijk van de omstandigheden 2,25 – 2,5 kilometer. Naar keuze loop je 1 tot 4 ronden. Alleen […]

Professionele trainers

Triathlon training is zeer gevarieerd. Elke discipline wordt dan ook door een gespecialiseerde trainer gegeven. Bij TVS ’90 hebben wij meerdere gediplomeerde trainers. Wil je meer over ze weten? lees meer »

Train nu een maand gratis mee!

Wil je weten of triathlon iets voor jou is? Je kunt een maand lang vrijblijvend met ons meetrainen. Ook al heb je geen ervaring met enkele of alle disciplines. Je ervaart de verschillende trainingen en je ontmoet onze clubleden.  lees meer » 

Ik ben jonger dan 18. Kan ik ook lid worden van TVS90?

Onze pupillen zijn onze toekomst. We zijn als TVS ’90 dan ook trots dat we een officiële, door de NTB erkende, Opleidingsvereniging zijn. Maar op de allereerste plaats komt plezier! Dus kom lekker meetrainen met je leeftijdsgenoten, we weten zeker dat je het leuk zal vinden! lees meer »

Over TVS’90

TVS’90 is opgericht in 1990.

Nu 25 jaar later is de club een gezellig en resultaatgerichte omgeving. Sporters van elk niveau kunnen hier vol hartenlust aan de slag.

  • Individueel maar ook samen

    Triathlon wordt vaak aangezien voor individuele sport. Deels is dat ook zo, maar bij TVS ’90 worden veel gezamenlijke activiteiten gedaan. Allereerst de gezamenlijke trainingen maar daarnaast bijvoorbeeld ook de trainingsweekenden en de jaarlijkse familiedag. We doen ook met drie teams mee aan de landelijke divisies. Een vrouwen- en mannenteam in de 2e divisie en een mannenteam in de 3e divisie.

  • Elk niveau, liefde voor sport

    Trainen bij TVS ’90 is trainen op elk niveau. Je hoeft niet per se snelle tijden te halen of iets dergelijks om lid te worden. Het belangrijkste is het plezier wat je erin hebt! Welke wedstrijdafstand je uiteindelijk ook wil doen!

  • Focus op de jeugd

    Onze pupillen zijn onze toekomst. Dus kom lekker meetrainen met je leeftijdsgenoten, we weten zeker dat je het leuk zal vinden!

  • TVS ’90, 25 jaar later nog steeds dezelfde kern

    Zoals de naam al doet vermoeden is TVS ’90 in 1990 opgericht. Qua tijd zijn we 25 jaar verder, maar de kern is nog steeds hetzelfde. Samen sporten en samen plezier maken!

Wat zeggen onze leden over TVS’90?!

Na jarenlang met plezier aan kickboksen te hebben gedaan was ik toe aan een nieuwe uitdaging. Eentje waarbij ik na een wedstrijd tenminste nog kon trainen zonder blessures (tja, na je dertigste herstel je niet meer zo snel van vechtsporten). En ja, voor mij zijn wedstrijden inherent aan sport verbonden. Juist om te zien waar ik sta en omdat het net dat meer vergt.

Ik was al een tijd gefascineerd door triathlon. Vooral de vraag ‘Hoe is het mogelijk om op dat niveau drie verschillende sporten te beoefenen?’ hield me bezig. Daarom ben ik een keer gaan trainen bij TVS ’90. Ik voelde me gelijk van harte welkom en ben uiteindelijk lid geworden. Het eerste seizoen heb ik twee 1/8e gedaan. Het euforisch gevoel van finishen (wat alle pijn gedurende de wedstrijd waard is), is verslavend. Dus het tweede seizoen heb ik daarom meerdere 1/8e gedaan, een cross triathlon en een 1/4e gedaan. De 1/3e is mijn nieuwe uitdaging. Zonder de sfeer bij TVS ’90 en gedrevenheid van mijn clubgenoten had ik misschien nooit zover gekomen. Ik kan het dus iedereen aanraden!

Jeffrey van Haasteren
Jeffrey van HaasterenLid sinds 2013

Ik wil beginnen met de leden van TVS ‘90 te feliciteren met het 25 jarig jubileum. Zelf ben ik in 2007 lid geworden van TVS ‘90. Aanvankelijk alleen als loop- en fietslid. Na een aantal maanden zag ik clubleden zwemmen in het kanaal. Dat lukt mij nooit was een van mijn eerste gedachte. Maar toch had het mijn interesse gewekt en besloten om toch maar eens te gaan zwemmen. Ik had gehoopt dat mijn achternaam een voordeel zou zijn. Maar in plaats van een geoefende zwemmer bleek ik meer een bubbelbad recreant te zijn. Na de vakkundige aanwijzingen van de zwemtrainer lukte met toch om 500 meter achter elkaar te zwemmen. Een wetsuit gekocht toen de eerste keer in het buitenwater. Toeval bestaan niet want toen ik in het kanaal zwom zag ik in het riet een snoek zitten….. Toen was het moment van mijn eerste triatlon. De offroadtriathlon in Vlaardingen, zwemmen ging moeizaam en het fietsen ging redelijk. Ik zag onze vaste fotograaf Henk Hijdra langs het parcours staan. Nadat ik Henk gepasseerd was miste ik een brug en viel ongeveer anderhalve meter naar beneden tussen de berenklauwen. Mijn stuurkunsten lieten toen al te wensen over. Nadat ik mijn fiets tussen de planten vandaan gehaald had en ik al klauterend mijn weg vervolgde was is blij dat Henk en zijn camera dit niet vastgelegd hadden. Na de finish zat ik onder de bulten en schrammen, het gevoel wat overheerste was dat ik meer wedstrijden wilde gaan doen en ik nu een beginnend triatleet was. Inmiddels een paar jaar later en talloze hardloopwedstrijden en triathlons verder is dat gevoel alleen maar sterker geworden. In seizoen 2014 heb ik de clubkleuren mogen verdedigen in de tweede divisie. Dat is goed voor de teamspirit. Tijdens het met elkaar reizen ervaar je dat je met een gezamenlijk doel bezig bent. Deze ervaring neem je mee naar de volgende wedstrijden. De vereniging en de leden zijn altijd een stimulans geweest voor mij om de lat hoger te leggen. Joop die je even opbeurt als je eindtijd wat tegenvalt en je een schop onder je kont geeft als je tijd wat meevalt. Iedereen presteert op zijn of haar niveau en helpt elkaar waar nodig. Voor tijdens en na wedstrijden kijk ik altijd of ik nog wat oranjes voorbij zie komen. Maar als ik aan de afgelopen jaren terug denk zijn er vele mooie momenten en wedstrijden die bij mij opkomen, maar ook het overlijden van twee leden. Het was voor mij heel onwerkelijk dat twee zulke sterke atleten er niet meer zijn.  Dit waren voor veel leden een voorbeeld hoe je met je sport om kan gaan. TVS ‘90 is voor mij een vereniging die groeiend is maar waar men elkaar toch goed kent en steunt. In december 2014 heb ik het tijdens de marathon heel moeilijk gehad en mede door clubgenoten heb ik de finish gehaald. Hierbij dacht ik na de finish wat een leuke en sociale leden heeft TVS ‘90. Op naar de volgende 25 jaar met veel mooie wedstrijden en trainingen, met hopelijk nog meer Nederlands kampioenen op verschillende afstanden en disciplines.

Karl Snoek
Karl SnoekLid sinds 2007

Stel je een woensdagavond (eind jaren ’80) voor terwijl je de lokale krant leest: “Komende zaterdag eerste fietstraining voor “trainingsgroep Spijkenisse” welke iedereen voor wil bereiden op een kwart triatlon”

Het gevolg laat zich raden. Een fietstraining waar ik zo vermoeid van terug kwam, dat ik haast niet meer de Spijkenissebrug overkwam naar Hoogvliet en de rest van de middag op de bank lag! Maar wel een opmaat voor een sportief triathlon virus, waarbij we de trainingsgroep eerst omgevormd hebben tot een vereniging, welke nu dan is uitgegroeid tot de triathlon vereniging, zoals we die nu kennen.

Als atleet heb ik na die bewuste fietstraining veel wedstrijden in binnen en buitenland mogen doen, omdat ik tijdens de trainingen van TVS ’90 conditioneel klaar gestoomd werd voor het serieuzere werk. Maar naast de vele wedstrijden is er natuurlijk ook het sociale gebeuren, want wedstrijden doen is leuk en spannend, maar er over praten tijdens de trainingen is wellicht nog spannender. Met veel andere atleten uit ons TVS clubje toeleven naar een nieuwe wedstrijd of ander “event”, geeft inspiratie en brengt je tot “grote” prestaties. En daar kan je dan weer veel over praten.

Ook het trainen van de atleten is leuk. Zie je de atleten hun eerste trainingen schuchter en technisch niet optimaal maken, vele trainingen later zijn ze een van de vele TVS’ers, welke altijd wel iets hebben om over te praten. Onder het motto “Alleen zij die bewegen, komen vooruit” is het leuk om veel 2e generatie triatleten nu in de TVS clubje te zien komen, die de oude garde naar de kroon gaan steken.

Zo zie je maar weer: een virus is overdraagbaar en moeilijk in de hand te houden. Voor je het weet vermenigvuldigt het zich.

Marcel Lindhout
Marcel LindhoutLid van het eerste uur

Mijn triathlon-sport-carrière is voor de tv begonnen. Op een dag begin jaren ’80 werd door de AVRO een sport uit Hawaï onder de aandacht gebracht. Een sport, waarin 3 sporten tot 1 sport samen gebracht werden, namelijk triathlon. Toen werd de eerste virus-kiem gelegd. Een paar jaar later volgden op tv de uitzendingen van de AVRO over de triathlon in Almere. Helemaal geweldig die sportuitzendingen op tv en ik vertelde mijn ouders: “ Als dit in de buurt komt, dan ga ik daaraan meedoen”. In 1988 was er in Dirksland een ¼ triathlon en met mijn trainingsmaat van die dagen (Eelco Bleek) ben ik (ik was toen 23 jaar.) gaan kijken. We waren direct verkocht!

Hardlopen deden wij vaak en al zo’n 5 jaar samen. In deze periode liep ik 10 km in 47 minuten. Fietsen deed ik veel, zowel naar school als naar mijn werk. Zwemmen had ik lang niet meer gedaan, maar als een ventje van ongeveer 9 jaar oud had ik wel een aantal jaar wedstrijdzwemmen gedaan. Een racefiets had ik niet, dus Eelco en ik gingen naar Hopmans (in Bergen op Zoom) om daar allebei een fiets te kopen. Niet te duur, want je weet niet of het leuk blijft. Oja, dat buiten zwemmen : Hoe gaat dat? In een wetsuit, dus daarvan ook eentje opgezocht en gekocht voor 189 gulden.

In die tijd was er in het zwembad in Hellevoetsluis een uurtje zwemmen waar een aantal atleten zwemtraining kregen voor triathlons. Hier is de basis toen gelegd voor mijn zwemmen van nu. Wij hadden daar een trainer die nog fanatieker op de techniek was, dan Frank Huisman. Mijn 1e km zwom ik in 19 min 20 sec en ik was daarmee de langzaamste in het bad. Ed v/d Plas (de trainer) nam mij apart en vroeg aan mij of ik in 1 jaar tijd de snelste wilde worden. Nou werd het voor mij interessant!!! Wat ik moest doen, was zijn technische aanwijzingen volgen en 4 tot 5 x per week in het water liggen. Zo gezegd, zo gedaan en het duurde dan ook niet lang of dat zwemmen van mij ging met sprongen vooruit.

In het voorjaar van 1989 flink aan het fietsen geslagen. En kort daarna op naar de eerste wedstrijden. 27Mei in Vianen mijn 1e 1/8 triathlon. Behoorlijk nerveus voor de start. Ik was uiteindelijk goed te spreken over het zwemen en fietsen, want na 42.32 min ging ik aan het lopen beginnen. Maar wat gebeurde er met mijn benen? Die gingen voor mijn gevoel alle kanten op behalve rechtuit, zoals het hoort. Gevolg : mijn langzaamste 5 km ooit, 36minuten en 20 seconden. Na de finish toch tevreden. Ergens halverwege het veld geëindigd. Voelde aan als een overwinning.

12 augustus 1989 – De eerste kwart triathlon in Dirksland. De zwemtechniek werpt dan al z’n vruchten af. Nog niet echt qua tijd, maar …. ik kom na 1km zwemmen redelijk fris als 28e v/d 167 deelnemers uit het water. Het fietsen (toen nog 45km) gaat in 1 uur 21 minuten en het lopen (10 km) ging in 50 minuten. In de uitslag een 43e plaats met vlak achter mij Ed Erkelens (op 50 seconden) op de 46e plaats.

Zo zijn er nog veel meer verhalen in mijn 26 jaar aaneengesloten triathlon historie. En het is de bedoeling om er nog een flink aantal aan toe te voegen!

Een wil ik er nog graag vertellen, die gaat over de 1e perfecte race. Het is 8 juni 1991 en tijd voor een 1/8e triathlon in Veenendaal. Het weer is redelijk. Het is licht bewolkt, maar er staat wel een behoorlijke wind. De afgelopen winter en het afgelopen voorjaar had ik goed getraind, zowel qua duur als intensiteit. En daardoor voelde ik mij goed. In deze wedstrijd ging het zwemmen zo makkelijk, dat ik als 4e uit het water kwam. Ondanks de wind was het fietsen een feest : zoveel kracht in mijn benen! Tijdens het lopen voelde ik niet dat ik al had gezwommen en gefietst. De nummers 1 en 2 na het fietsen waren nog binnen bereik en in de laatste kilometer heb ik de koploper ingehaald en zodoende kwam ik als 1e over de finish!  Een super gevoel hou je daar aan over. Met als gevolg, dat ik nog harder en nog meer ging trainen. Als er iets is dat motiveert, dan is het een overwinning.

Met de geleerde zwemtechniek zwom ik in die tijd al 7 minuut 25 sec op de 500 meter. En het lopen tijdens een triathlon ging ook steeds beter. Het belangrijkste is en blijft het plezier in het trainen en in de wedstrijden. Fanatiek als ik altijd ben, wil ik altijd het beste uit mezelf halen. Dat zorgt ervoor, dat ik altijd op zoek ben naar de perfecte race. Een race, waarbij alle puzzelstukjes voor mij in een wedstrijd goed op z’n plaats vallen. Dit houdt in : 2 goedlopende wissels, lekker kunnen zwemmen en op de fiets en tijdens het lopen het gevoel hebben, dat het vanzelf gaat. De realiteit is, dat dit niet vaak voorkomt. In mijn 26 jaar triathlon heb ik dit zelf misschien 10 keer meegemaakt.

Misschien ben ik iets te kritisch op mijzelf, maar als het dan weer gebeurt, dan zijn alle trainingen het waard geweest en de keren dat het ff iets minder ging op slag vergeten.

In de jaren ’90 (1991 t/m 1998) heb ik ongeveer 15 triathlons als winnaar afgesloten. En ik was soms zelfs sneller, dan bijvoorbeeld Bert Flier (die later meervoudig Nederlands triathlon kampioen is geworden). Maar …. een finish in een triathlon (ongeacht de afstand) is een overwinning op jezelf. Daar hoef je niet als 1e voor over de finish te komen!

In 1992 ben ik lid geworden van TVS’90 ; een gezellige vereniging met fijne mede atleten, die mooie prestaties neerzetten en waarmee het leuk trainen is. Op naar de volgende 25 jaar TVS’90!

Arjen Teijn
Arjen TeijnLid sinds 1992