Triathlonseizoen 2018, Dames TVS’90

Het begon een jaar of 5 geleden, de Teamcompetities van de Nederlandse Triathlon Bond, waar we heel enthousiast met een groepje dames startten in de 2e divisie. Superleuk en na 2 seizoenen volgde er promotie naar de 1e Divisie!!
Geweldig om tussen de (bijna) top van de Nederlandse triatletes te mogen starten.
Omdat we als vereniging ook NTB opleidingsvereniging (http://www.toptriathlon.nl/regionaal-trainen) voor jeugd en junioren zijn, kwamen er vanuit de regio meisjes junioren meetrainen die ook deel uit konden gaan maken van ons team.

Bij het NTB congres in november werden de wedstrijden van de competitie bekend gemaakt, 5 wedstrijden, allemaal niet naast de deur, met 21 teams (en dus 84 dames per wedstrijd) aan de start.

Eind 2017 was er weer de jaarlijkse TVS-divisiebijeenkomst waar de plannen voor het nieuwe seizoen gesmeed werden en het team kennis maakte met Marije Hijman die ons team zou komen versterken.

Het team wordt dus gevormd door; Loena Bank, Laura Bal, Sandra Vermeulen, Marije Hijman, Nikita van den Ouden, Jitske Weersma en Kim van ‘t Verlaat.

Met heel veel zin en gezonde spanning begonnen we dit seizoen de eerste wedstrijd met een mooi (nieuw) format, de Triple mix in Almere Duin. Leuke locatie, lekker weer en een mooi team aan de start. Loena was niet helemaal fit en deed mee bij de 2e divisie (die ze won!) en wij stonden aan de start met Laura, Kim, Nikita en Marije. Met een Z-F-L, L-F-Z, F-Z-L en hulp in de wisselzone van Jitske (die helaas wegens een blessure dit seizoen aan zich voorbij moest laten gaan) en Jeroen.
De start vanaf de lijn in het water en het eerste ‘blokje’ afgewerkt. Vanwege de warmte stond ik rond de finishzone met koude natte kompressen voor alle vier om desgewenst te kunnen koelen en weer iets frisser aan de volgende start te staan. In de wisselzone werd alles weer in gereedheid gebracht door Jitske en Jeroen voor het volgende blok. We hadden draaiboeken gemaakt met ieders wensen, elastiekjes, plaats van badmuts, zwembril, schoenen etc.

Een geweldige wedstrijd om naar te kijken en hele mooie resultaten van alle 4, o.a. 3e plaats voor Marije en een 4e voor Kim maakten we een flinke sprong in de klassering en dat resulteerde in een 2e plaats met het team!! Een super mooi begin van het seizoen!

 

De 2e wedstijd was de OD in Weert. Moeilijk om een team te vullen met zoveel jonge meiden waarvan niet iedereen startgerechtigd is op een OD. Maar superblij met Laura, Loena en Sandra aan de start van deze wedstrijd. Omdat de start vroeg was hadden zij een overnachting in de buurt geregeld en waren wij er voor het coachen en supporten ook weer vroeg bij. Mooi (eigenlijk iets te warm) weer en na inchecken in 2e wisselzone naar het blauwe meertje gefietst waar de start was. Na een onwijs sterk zwemonderdeel van alle 3 sprong Loena als eerste op de fiets en kwam in de kopgroep. Laura en Sandra in groep erachter waarna ze, na een goede wissel vlak achter elkaar, aan het 10 km. looponderdeel konden beginnen. Zware omstandigheden waar Loena heel knap naar een 5e plaats liep en Laura en Sandra (ondanks een penalty 😉) in de middenmoot wisten te finishen. Een 10e plaats was het resultaat.

Volgende wedstrijd was de sprint in Holten.
Omdat de meisjes-junioren aan de start stonden bij de ETU juniorcup Holten, was het ook hier lastig om het team vol te krijgen, Jitske helaas nog geblesseerd. Dus net als in Weert met onze Diehards, Loena, Laura en Sandra aan de start. Weer 2 wisselzones en vandaag Ruben als coach! Het fietsparcours met daarin de Holterberg en de klinkertjes in de afdaling is altijd pittig hier. Maar de dames kwamen er goed doorheen, al lag het veld aardig uit elkaar. Daarna begon het lopen in het brandende zonnetje en behaalden ze, net als in Weert weer een nette 10e plaats.

Na een lange zomerstop in deze competitie was het begin september tijd om deze te hervatten in Vroomshoop. 230 km van huis en weer niet makkelijk om het team te vullen, dit i.v.m. het samenvallen van de Politietriathlon in ‘eigen huis’ en Challenge Almere.  In combinatie met 2 geblesseerde dames maakte dit het bijna onmogelijk om te starten.
Toen bleek dat het zwemonderdeel in Spijkenisse geschrapt werd en Sandra toch wel heel graag wilde starten voor het team. Net als Jitske die in deze wedstrijd ook een belangrijk aandeel kreeg, ondanks dat ze nog niet volledig (loop)fit was wilde ze heel graag meedoen!
Een team-time-trial stond op het programma dus starten met 4 was een pré en zo geschiedde, Jitske, Kim, Marije en Sandra gingen ervoor. Zoals altijd een kleine 2 uur voor de start aanwezig, decals plakken, teambespreking, inchecken, briefing en warmlopen.
De start was in omgekeerde volgorde van het klassement en met een 7e plaats startten we dus met nog 6 teams achter ons. Het tellen kon beginnen, wetend dat we met een sterk looponderdeel konden eindigen. Met Jeroen als technisch brein achter het team (tussentijden klokken en posities uitrekenen) en fanatieke ouders die deze wereldreis gemaakt hebben om te supporten en de ouders van Jitske als Assistent official, stonden we de meiden flink aan te moedigen. Geweldige wedstrijd en weer prachtig weer! Wat was het weer gaaf, wat een teamwork! Elkaar erdoor slepen met eigenlijk ieder zijn eigen sterke onderdeel. Jitske wist dat ze het lopen (na 1 ronde) moest laten schieten en kon uiteindelijk het team mee vooruit schreeuwen, zo mooi! Heel spannend om daarna op de uitslag te wachten. Uiteindelijk werden ze 4e op een paar seconden van het podium, wow!

 

Na een weekje herstellen was het tijd voor de slotwedstrijd in Nijmegen.
Weer een nieuw format, ook voor de andere divisies was het vandaag een Z-F-L-Z-F-L.
Met Loena, Sandra, Nikita en Kim aan de start vandaag. We hebben het hele seizoen heel erg geboft met het weer want ook nu was het zonnetje weer van de partij!

Wel koud zwemwater dus sommigen kozen voor een wetsuit. Na een sterk zwemonderdeel van Nikita (1e) en Kim (3e) en Loena en Sandra daar vlak achter konden ze na een snelle wissel op de fiets. Het eerste fietsonderdeel eindigde in een grote groep, maar Kim en Loena konden zich voorin handhaven en Sandra volgde al snel. Nikita kampte na het fietsen met kramp maar begon moedig aan het lopen, waarna ze jammer genoeg toch moest uitstappen.
De andere 3 liepen sterk door en ook het 2e zwemonderdeel verliep super!
Kim, die de wedstrijd op dat moment domineerde, wachtte nog op Loena om samen te fietsen maar heeft toch het gat doorgetrokken wat resulteerde in overall-winst bij deze wedstrijd.
Loena volgde kort daarop op de 3e plaats en Sandra met een mooie eindsprint als 17e!
Prachtig format om te zien!

Dit resultaat was zelfs voldoende voor de dagwinst!!

Mooier konden we het seizoen niet eindigen, zeker niet toen bleek dat we ook het podium nog op mochten omdat we 4e werden in het Eindklassement. Dit betekent tevens dat we promotie maken naar de Eredivisie waar we dus komend seizoen te vinden zijn.

Het was een bewogen, spannend, maar vooral supergaaf seizoen met deze meiden, dank jullie wel, ik heb genoten!

Wendy (teamcaptain/coach)

 

Promotie heren 2e divisie

Het initiatief van 2014 om aan de divisie team competities mee te doen, is iets groter geworden, dan ik van te voren had ingeschat. In april 2018 staan we namelijk met 2 dames- en 4 herenteams in Arnhem aan de start. Wat in 2014 begon als een gezellige gezamenlijk wedstrijd met recreatieve inslag in de 2e divisie is dit jaar – door de deelname van de diverse meer prestatie gerichte atleten – uitgemond in Promotie naar de 1e divisie. Gezellig en leuk om met elkaar een wedstrijd te doen is het gelukkig nog steeds!

In 2015 en 2016 waren er al podium plaatsen voor het 2e divisie herenteam. Er werd geroken aan promotie. Iets dat toen ook al (misschien te ambitieus?) het doel was.

Voor het team jammer, maar voor de ontwikkeling van Joey en Hidde als atleten heel goed, hebben genoemde heren ons team in respectievelijk 2016 en 2017 verlaten om in een ander team in de eredivisie uit te komen.

In 2018 vielen eindelijk alle puzzelstukjes op zijn plek. Promotie naar de 1e divisie was n feit! Door de ontwikkeling die Ruben, Jan, Hielke en Martin in de laatste 3 seizoenen als atleten hebben doorgemaakt staan wij in 2019 in de 1e divisie aan de start. Deze 4 jonkies werden de afgelopen jaren in de rug gesteund door de oude rotten, Harry en Arjen, in het vak.

2018 bracht diverse mooie resultaten. De 3e plaats in Arnhem was de gedroomde seizoens start. In Almere-duin werd er hard gestreden om de dagwinst. En met die dagwinst werd de koppositie in de tussenstand behaald. Wederom winst voor TVS ‘90 in de wedstrijd in Weert. Door de 3e plaats in Nuenen, waarbij we onze directe concurrenten achter ons wisten te laten, kwam ons doel voor dit jaar in zicht. De finale in Nijmegen is in een nog onbekend format, nl. Z-F-L-Z-F-L. Door ons is het al wel in een training uitgeprobeerd om alvast te weten te komen, hoe het zou aanvoelen. Het doel, promotie, zouden wij halen als wij bij de eerste 6 over de finish wisten te komen. RTC Den Haag was ons deze keer als enige net te snel af. Een welverdiende 2e plaats viel ons ten deel in de finale.

Op naar seizoen 2019. Wij hebben er nu al zin in.

 

Een trotse teamcaptain

 

2e Divisie Zuid – Dames – Nuenen

Al weer twee dagen geleden stonden wij, de meiden van de 2e divisie, aan de start van een ¼ triatlon in een bloedheet Nuenen. Normaal wordt er nog wel eens gemopperd over wat ‘te korte’ afstanden maar in deze omstandigheden was dit heeeeeeeul welkom.

1000 meter zwemmen (behalve Melissa, die deed er 1200), met wetsuit! Dat was een beetje een verassing gezien de warmte van de afgelopen weken maar het meer bleek heel diep, minstens zo diep als de Marianentrog, en dus lekker koel. Daarna op de fiets waar er met windkracht tachtigduizendmiljoen in 4 rondes ongeveer 35 kilometer weggetrapt moest worden. Afsluitend mochten we 9,5 kilometer hollen, gelukkig voor het grootste gedeelte in de schaduw. Het water en de sponzen waren er in overvloed. Maar het was alsnog bizar warm op het loopparcours. We hebben wat hoogte- en dieptepunten verzameld:

Ondergetekende (Angela) had het tempo voor haar 10 kilometer lopen cyclopisch, enorm, gigantesk, gigantisch, kolossaal, reuzegroot en titanisch overschat. En na een als zwaar ervaren fietsonderdeel kon het gewenste tempo bij lange na niet worden gehaald. Er mag wel gezegd worden dat er in de eerste wissel een 11e wisseltijd is gehaald #trots en gezien de plaatsing op de andere onderdelen laten we het hierbij.

Na een prima zwemonderdeel (wat te lang, maar we houden nu eenmaal van overdrijven) brak voor het opstappen het elastiekje van een van Melissa haar fietsschoenen. Het gevolg hiervan was dat ze er 500 uur (haar woorden) over deed om deze aan te krijgen. Het looponderdeel ging heerlijk. Ze huppelde als een blij hertje die kilometers zeer relaxed weg. Alleen die dreadlocks ontbraken nog #jamaica

Het hoogtepunt van Rianca vonden wij toch wel dat vriendje Mitchelheeft geleerd om haar haren in te vlechten #youtube. En ze trapte met die mooie vlecht en ondanks die windkracht tachtigduizendmiljoen wel even een PR op de fiets! Blij dus van de fiets af maar toen ze er in loopronde 3 achter kwam dat ze er nog één moest zakte de moed wel even in de schoenen. Gelukkig stonden we met z’n allen voor haar klaar toen ze wél die afslag naar de finish mocht nemen.

Silvia is, zoals we Silvia kennen, weer met een big smile door haar race gevlogen. Met haar pa als vaste supporter (de aanmoedigingen vlogen je om de oren!) kunnen we altijd op haar rekenen. Ze sloop stiekem over de finish toen wij allemaal nog aan de cola en zoute stengels (huilend) ons herstel stonden te zoeken. Sorry Sil. Maar die knuffels waren niet minder gemeend! #weloveyou

Al met al een hele warme, onwijs hete, tropische maar wel weer een topdag met zijn allen. We hebben naar kunnen geracet en we zijn geen laatste geworden. We hebben een topteam! Nu 2 maanden rust en trainen voor de afsluitende wedstrijd in Nijmegen met een bijzonder format >> Zwemmen-Fietsen-Lopen-Zwemmen-Fietsen-Lopen. De eerste tips hebben we al binnen, daar gaan we mee aan de slag. We kunnen niet wachten!

RBR Clinic

Zondag 2 september geven wij van 10.30 tot 13.00 uur een RBR-clinic incl. parcoursverkenning.

Een uitgelezen kans om nog even de fijne kneepjes te leren en te oefenen met wisselen. Zo sta je optimaal aan de start!

Verzamelen op het PRC/ TVS’90 terrein vanaf 10.00. 
Meld je bij voorkeur even aan middels een mail (rbr@tvs’90.nl), maar bedenk je spontaan te komen is dat ook geen probleem.

IRONMAN 70.3 Barcelona

Zondag 20 mei: it’s RACE DAY, eindelijk klinkt om 0700 het startschot voor de IRONMAN70.3 BARCELONA. De profs duiken onder luid applaus van de agegroupers de middellandse zee in, na 1 minuut gevolgt door de vrouwelijke proffesionals en om 0705 gaan ook middels een rolling start de age groupers het water in.

Aan de hand van mijn laatste (zwem)bad trainingen en welgetelt die ene keer in het buitenwater was een tijd van rond de 35 minuten een reële eindtijd.

Na wat duw en trekwerk en enkele slokken zout water kwam ik net onder de 35 minuten het land op.

De wisseltent in, fietsschoenen aan, gellertjes in mijn zak, lopend naar de fiets helm op, helm vast (lukt niet), helm af, kijken, helm op, bandje vast (lukt niet) helm weer af, nogmaals kijken shit bandje zit gedraait, bandje goed, helm weer op, bandje vast, fiets pakken en weg. Hierdoor een langzame wissel maar uiteindelijk de fiets op voor een ritje van 90km met 1200 hoogtemeters. De verkenning van de dag ervoor (met de auto) wierp zijn vruchten af want de beklimmingen gingen erg goed omhoog en ook de afdalingen liepen ondanks de technische stukken perfect.

Doel was rond de 3u te finishen en ik liep na 2:47 de wisselzone in. Een betere wissel, loopschoenen aan nieuwe gelletjes in mijn zak, petje op, helm in de blauwe zak, zak terughangen en op voor de 21k run.

De eerste kilometers voelde de bovenbenen wat stram maar dat liep ik er naarmate de kilometers vorderde er uit en was het gevoel goed, op het 1, en 11km punt stonden mijn 2 grootste fans me aan te moedigen. De km tijden liepen langzaam op en de temperatuur steeg. Dit resulteerde in een zware laatste 2 kilometer maar finishte ik in 1:42. Dit had iets sneller gemogen maar na een goed fietsonderdeel hoor je me hier niet over klagen.

Finishen bij een IRONMAN blijft een mooi spektakel en met een trots gevoel ontving ik de medaille en het finisher shirt.

Al met al heel erg tevreden en op naar de volgende.

Toyo Tires NK Run Bike Run

Supertrots zijn wij met onze nieuwe hoofdsponsor en naamgever TOYO TIRES.

Ons evenement heet daarom vanaf vandaag officieel het TOYO TIRES NK Run Bike Run.

TOYO TIRES heeft als slogan ‘Driven to perform’ en wat past er nu mooier bij een sportief evenement als het onze waarbij ieders persoonlijke prestatie centraal staat. Het beste uit jezelf halen! Of je nu meedoet aan het NK, recreatief of als DUO.

TOYO TIRES is een Japanse autobandenfabrikant met lokale verankering in de Benelux. Het verkoopkantoor is gevestigd in het in triathlonland zeer bekende Oud-Gastel. TOYO TIRES staat voor  70 jaar innovatie, kwaliteit, performance en uitmuntende service. Naast het NK Run Bike Run in Spijkenisse is TOYO TIRES tevens partner van AC Milan, Leicester City en de IAAF 2018 (recent het WK Atletiek in Birmingham) en het NK Schaatsen Allround en Sprint. Een mooi rijtje om tussen te staan dachten wij zo.

Naast een zeer prettige financiële steun, ondersteunt TOYO TIRES ons met promotiemateriaal, vallen er binnenkort met like-deel-win acties startbewijzen te verdienen en wordt er een nog nader te bepalen sportstimuleringsprijs voor de jeugd beschikbaar gesteld. Hou dus onze social media goed in de gaten.

“Driven to perform”, ook voor ons als organisatie.

Marathon Rotterdam

Op de terugweg van de Run-Bike-Run in Geel werden de koolhydraten gestapeld bij onze vriendelijke clown want op 8 april stond de volgende wedstrijd alweer op de planning.

Ditmaal was het geen combinatie van meerdere sporten maar 42.195 meter hardlopen door Rotterdam. Na een slecht verlopen marathon van Spijkenisse (door ziekte) was mijn intentie om deze toch echt te gaan voor een PR aangezien ik mijn goede conditionele vorm deze winter heb kunnen doortrekken. Vele meters op de skies, een NK toerskien in Zwitserland en een hoogtestage van 3 weken hebben een positief effect gehad op het hart/long systeem. s’Avonds alle spullen klaar gelegt en de keuze gemaakt om mijn compressietubes aan te doen i.p.v. mijn compressiekousen. s’Ochtends met de metro naar Rotterdam, genoten van de sfeer en ontspannen na de start om daar samen met Theo K. te genieten van Lee Towers die al zingend ons vertelde dat je nooit alleen loopt. Nou dat bleek de hele route wel want er waren maar een paar mensen die hetzelfde plan hadden om een rondje door Rotterdam te lopen.

Ik ging weg op 4:30 p/km en dit liep erg lekker, mijn hartslag bleef binnen de gewenste zone, mijn broer stond op de voor afgesproken punten de verzorging en het zag er naar uit dat, ondanks de wedstrijd van gisteren, het een mooie dag kon worden. Helaas had ik gisteravond een verkeerde keuze gemaakt want na 23km voelde ik dat ik een blaar onder mijn teen had opengelopen en moest ik mijn looptechniek aanpassen om deze te ontlasten. Als iets niet bevorderlijk is voor je tempo is het wel het aanpassen van je looptechniek en ik zag langzaam mijn tempo achteruit gaan. Bij het 24km punt snel een EHBO post opgezocht en een stuk tape om mijn teen laten zetten. Inmiddels stond het bloed in mijn  schoen en de boosdoener bleek mijn sok te zijn. (dom, dom, dom om niet gewoon mijn compressiesokken aan te hebben gedaan).

Na deze niet welkome stop geprobeert om het tempo weer op te pakken maar helaas, het bleef irriteren en het werd ook een mentale kwestie aangezien ik mijn PR  als sneeuw voor de inmiddels aanwezig zijnde zon zag verdwijnen, toen maar de beslissing genomen om te gaan genieten van de sfeer onderweg, te genieten van mijn grootste supporter die alles stoer vanaf de nek van opa kon bekijken en uiteindelijk samen met Theo K. te finishen in een tijd van 3:43. Zeker geen tijd die ik van te voren in mijn hoofd had maar terugkijkend naar een mooi race weekend waarbij ik weer veel sportieve ervaring heb opgedaan en wat hopelijk alleen maar kan leiden tot een mooi seizoen 2018. #demooiste #mr18

Run-Bike-Run Geel

Het 15e weekend van 2018, It’s race-day, Nee het is race WEEKEND, met dike letters staan 7 en 8 april in de agenda. 7 april is de 2e wedstrijd in het geweld van de Run-Bike-Run series 2018. Seizoen 2017 hadden wij als TVS’90 prima afgesloten met een 12e plek binnen dit sterk bezette deelnemersveld en na wat reclame te hebben gemaakt aan het begin van het jaar is het gelukt om enthousiaste leden bij elkaar te krijgen om ook dit jaar mee te doen met de Series.

De eerste wedstrijd (teamrelay) werd een week geleden afgewerkt door Jan, Dennis, Ferdi en Christian en dit weekend werd er door Jan, Ferdi, Jeroen v/d Z. en Christian afgereisd naar onze zuiderburen om in Geel te starten voor een 2,5/20/5km wedstrijd. De weergoden waren ons goed gezind, het parcours was deels onverhard en de materialen (incl. de lichamen) stonden er strak bij.

Het startschot viel en als pijlen uit een boog schoten de deelnemers weg. 75% van ons team kon de grootste groep bijhouden en gingen samen de wisselzone in. 25% (ik) moest de groep iets laten gaan (overigens bewust met de gedachte aan morgen) en kon na een goede wissel aansluiten bij enkele deelnemers die tijdens het fietsen de groep moesten laten gaan.

Jan kon mooi mee blijven gaan met de groep en kon na een goede wissel en 5km loop een prima prestatie neerzetten. Ferdi moest is het wiel van Chris afzien maar door goed teamwork begonnen ze samen aan het looponderdeel en tot grote verbazing van Jan kwam Chris als 2e teamlid over de streep, bij ferdi had het fietsen veel energie gekost maar heeft zich netjes door die 5.000m heen geknokt. Jeroen had helaas last van een loszittend zadel en moest het fietsonderdeel grotendeels zelf afleggen maar liep en hele goede 2e run.

Voor iedereen was het weer een mooie ervaring en word er uitgekeken naar de 3e wedstrijd. Dit zal zijn het NK run-bike-run in Hoogerheide.

Ondanks het hoge niveau blijven het mooie wedstrijden om je wissels te trainen en om wedstrijdervaring op te doen waar je de rest van het seizoen profijt van kan hebben.

Wij hopen dat andere leden zich niet laten afschrikken door de snelle tijden want onze gedachte is #meedoenisbelangrijkerdanwinnen #het seizoenbegintnetmaarnualeengoedebasis #2019meerdeelnemersvanuitTVS

Kerstcross 2017

Op Tweede Kerstdag organiseerden we traditiegetrouw weer onze Kerstcross. Veel atleten uit de regio kennen inmiddels ons mooie en uitdagende parcours. Erg leuk is dat zelfs hele families gezellig meelopen in het lange lint van lopers dat de laatste jaren start in onze cross.

Met 111 deelnemer was het een heel fraai gezicht, over de heuvels en door de carrousel. Gerard Oomen maakte dit jaar m.b.v. een drone een heel mooie impressie…..https://www.youtube.com/watch?v=uNTqYr-bXcw&app=desktop

De uitslagen op de verschillende afstanden waren als volgt:

Joey van ‘t Verlaat Sportman van het Jaar

Op het Sportgala Nissewaard werd Joey van ‘t Verlaat uitgeroepen tot Nissewaard’s Sportman van het Jaar!

Joey is al sinds heel jonge leeftijd lid van TVS90, in eerste instantie combineerde hij triathlon met wielrennen bij Jeugd PRC Delta. De laatste jaren richt hij zijn pijlen op de triathlon, maar wel op alle disciplines binnen die sport. Zo werd hij in 2017 Nederlands Kampioen Cross Triathlon en derde bij het NK Run Bike Run. Resultaten die hem de nominatie voor Sportman van het Jaar opleverde. Op maandag 11 december werd hij door een jury uit drie genomineerde kandidaten uitgeroepen tot sportman van het jaar 2017.